Lotgenotendag Assen met het thema: borstkanker bij mannen

Wie het heeft over borstkanker, zal als eerste denken aan Pink Ribbon of bij vrouwen. Echter weten maar weinig mensen dat het ook voor kan komen bij mannen. Mannen met het syndroom van Klinefelter hebben echter een bijzonder hoge kans op borstkanker. De kans bij mannen met het syndroom van Klinefelter is soortgelijk aan de kans op vrouwen, dit door het extra vrouwelijke chromosoom en het klierweefsel wat rondom de borsten zit (bij normale mannen veelal enkel alleen vetweefsel). Vanmorgen gaven dr. J. Oosterwijk en mw. Schreuder een lezing over borstkanker bij mannen op de lotgenotendag in Assen.

Lees verder

Deel dit:

1 jaar na de gynaecomastie operatie

Inmiddels is het een jaar later, dat ik de gyneacomastie operatie heb ondergaan om de borstvorming die ik had, operatief te laten verwijderen. Gynaecomastie is borstvorming bij de man, die bij veel Klinefelter-mannen voorkomt. Ik had er al heel lang last van en ik kreeg door mijn diagnose de kans dit operatief te laten verwijderen. Van die kans heb ik gebruik gemaakt en op 11 juli 2012 heb ik na maandenlang wachten, de operatie ondergaan. Dit ging via een dagopname, waarbij je ’s ochtends binnen kwam en aan het einde van de dag het ziekenhuis weer kon en mocht verlaten. Lees verder

Deel dit:

De vervroegde Sinterklaascadeautjes

Ja hoor! Ze zijn binnen. De vervroegde Sinterklaascadeautjes. Ik had afgelopen maandagavond de proefdrukken al bestel, en ondanks dat ik wist hoe het vormgegeven werd, hoe de boeken eruit kwamen te zien, vond ik het toch reuze spannend om de resultaten onder ogen te krijgen vandaag, want zoals gemaild werd door mijn leverancier, werden vandaag de boeken geleverd. Lees verder

Deel dit:

Tiet eraf, silicoon erop…

Naja, eigenlijk bijna vrij. Inmiddels is de operatie zes weken geleden en heb ik vandaag mijn nacontrole gehad. Opzicht was de wondgenezing goed, behalve dan bij mijn linker tepel waar zich nog een wondje bevind. Maar waar ik zelf al heel blij mee ben: de compressiehemd mag af! Lees verder

Deel dit:

Jubileum: 50 blogs verder…

Ja, dit is dan de 50e blog over het syndroom van Klinefelter en hoe ik deze meemaak. Het begon allemaal nadat ik besloten had het boek Ik en mijn Klinefelter te gaan schrijven en op 19 november 2011 besloot ik de eerste blog hier te posten. Inmiddels zijn we bijna negen maanden verder, en zijn we inmiddels tot deze 50e blog gekomen. Tijd voor een terugblik… Lees verder

Deel dit:

Een gaatje in je tiet is normaal…

Gisteren had ik dan de controle-afspraak in het ziekenhuis. Tijdens deze controle, wat een soort van routine is word twee weken na de operatie gecontroleerd hoe het is gegaan en of het goed heelt. Ook werden de hechtpleisters, die de huid naar binnen trekt en daardoor je niet met hechtingen loopt te knoeien. Lees verder

Deel dit:

De operatie en de the day after…

Gisteren was het dan zover: de dag van de operatie om de borstvorming weg te halen. Om half acht ’s ochtends moest ik me melden bij de dagopname van de plastische chirurgie. Vervolgens moest ik mijn ponsplaatje van het ziekenhuis afgeven. Even later werd ik door de verpleegkundige opgehaald. Lees verder

Deel dit:

Operatiedatum bekend

Het heeft een tijd geduurt en de nodige frustraties van mijn kant gekend, maar vanmorgen kreeg ik dan een telefoontje van de afdeling planning van de plastische chirurg. Ze waren er eindelijk achtergekomen dat de combinatie van dokter Krabbe en dokter Middelberg een onmogelijke opgave was om mijn operatie te laten doen. Waarom ze er nu pas achter komen, vraag ik me dan ook af. Lees verder

Deel dit:

Ik-haat-mijn-tieten-dag

Gisteren was het weer zover. Eens in de zoveel tijd heb ik dat heel extreem: een haat-mijn-tieten-dag. Het begint al bij het opstaan. En zie ik ze weer, mijn tieten… En zit ik te zuchten van, ja, wat gaan we vandaag eens doen? Mijn bedrijfs T-shirts zijn allen sowieso al wat ruimer gelukkig. Dan zien mensen niet gelijk: boem, die vent heeft tieten. Maar toch, ik zie het echt heel duidelijk. En ik bekijk het gelijk van boven, leg mijn hand onder de tiet, op de tiet.. Nee; het zit niet zoals ik me comfortabel voel. Lees verder

Deel dit:

Wachten, wachten, wachten….

Alsof het nog niet genoeg is geweest, is het wederom wachten. Eigenlijk zit je op deze manier jarenlang in de wacht, hoezo zouden de wachtlijsten worden ingekort van het ziekenhuis? Ik merk er verdomd weinig van. Eigenlijk word continu het geduld op de proef gesteld en wat ik zelf erger vind, is dat ik niet zoveel op de langere termijn kan plannen; en dat is iets wat voor mij echt erg is: ik ben namelijk van mijn persoon uit, een gecontroleerd iemand, die graag plannen maakt en deze uitvoert. Maar nu zit ik dus in een situatie waarvan ik niet kan zeggen; volgende maand ga ik dit en dit doen. Zo heb ik een prijs gewonnen bij een loterij om een dagje naar Artis te gaan samen met mijn ouders en opa en oma. Maar is het verdomd lastig om dat nu gezamenlijk te plannen. Immers zou ik ook tegen die tijd al onder het mes moeten.

Lees verder

Deel dit: