Het leed wat WhatsApp heet…

Wie kent het niet? De app WhatsApp welke gebruikt word door ruim een miljard gebruikers over de gehele wereld. Het is een prachtig mooi berichtensysteem waarbij je door gebruik van internet of wifi gratis gebruik van kan maken. Zelf heb ik het ook gebruikt, tot 2014… Toen werd bekend dat de Facebook groep Whatsapp heeft gekocht en met de nodige gevolgen van dien. Ik gebruik dan ook tegenwoordig Telegram als messenger. Wanneer mensen vragen om even te appen, moet ik nee verkopen. Vervolgens moet ik mij verdedigen waarom ik het als “jongere” niet gebruik ten aanzien van mijn oudere collega. En hoewel ik het zo goed als mogelijk uitleg, begrijpen mijn oudere collega’s er nog niets van.

Lees verder

Deel dit:

Vier weken zonder testosteron: de conclusies

Veel Klinefelter-mannen twijfelen soms over het gebruik van testosteron medicatie, vooral omdat het een niet-lichaamseigen stof dan is die je opnieuw toevoegt en omdat mensen liever geen medicamenten gebruiken. Van artsen hoor je vooral de ervaring na gebruik van een medicament, maar zelden weet een arts vooraf ook goed te vertellen wat de ervaringen zijn bij het stoppen van een medicament. Zeker als het een medicament is waarvan verwacht word dat je dit je leven lang zal gebruiken, zoals testosteron. Lees verder

Deel dit:

Onredelijke verwachtingen

De laatste jaren valt het mij (met name vanuit mijn bedrijf) meer en meer op… De verwachtingen van mensen die steeds veranderen maar ook steeds onredelijker lijken te worden. Zeker in de afgelopen week heb ik daar veel mee van doen gehad en eerlijk gezegd snap ik het ook niet hoe mensen dan kunnen denken dat de ander er iets mee kan. Vandaag een blog hierover…

Lees verder

Deel dit:

Vechten tegen mijn verdriet en gevoel

Het was mij toch wel weer een weekje… Het begon zo goed, tot ik verschillende confrontaties kreeg, die mij op dit moment toch wel wat in een dipje hebben gestuurd en wat verdriet over voel: de onvruchtbaarheid. Een terugkerend thema, helemaal denk ik voor de (jonge) Klinefelter-man, waar ik er één van ben.

Lees verder

Deel dit:

Wat nou als… Iedereen om mij heen dood zou zijn…

Die gedachte houd me nu al een paar dagen bezig, eigenlijk door de gebeurtenis van een vriendin waar de vader van een agressieve vorm van kanker heeft… Wat nu als iedereen die ik lief heb, er niet meer zou zijn, mijn oma’s en opa’s zullen eerst gaan, gevolgd door mijn (nu nog) jonge ouders (ze zijn pas 43 en 47). Dan heb ik nog mijn jongere zusje en vrienden/vriendinnen. Maar die band is lang niet zo hecht als met de personen die ik nu lief zou hebben en als Klinefelter-man is eigenlijk één ding zeker: je zou nooit kinderen kunnen krijgen van jezelf… Het is dus een best deprimerende gedachte als je nadenkt over de toekomst van je leven… Als ieder die je lief hebt er niet meer is. Lees verder

Deel dit:

Soms zou ik toch minder willen voelen…

Soms zou ik toch minder willen voelen… Gewoon een minder gevoelig persoon zijn. Minder emoties door mijn lijf willen voelen. Minder in beelden denken. Gewoon, alles even wat minder. Waarom moet ook alles zoveel tegelijkertijd komen? Af en toe een beetje gedoseerd, dat zou toch een stuk prettiger werken. Nee, dat is dus niet het geval. Het samenhangende geheel van verschillende emoties zeggen op een bepaald moment; dit is wat veel. Veel meer kan ik er nu niet bij hebben, en wat dan? Dan leidt het tot een “boem” in het gevoel en is het even too much om nog meer te willen of kunnen voelen. Lees verder

Deel dit:

Jubileum: 50 blogs verder…

Ja, dit is dan de 50e blog over het syndroom van Klinefelter en hoe ik deze meemaak. Het begon allemaal nadat ik besloten had het boek Ik en mijn Klinefelter te gaan schrijven en op 19 november 2011 besloot ik de eerste blog hier te posten. Inmiddels zijn we bijna negen maanden verder, en zijn we inmiddels tot deze 50e blog gekomen. Tijd voor een terugblik… Lees verder

Deel dit:

Een soort van antwoord van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

In de blog van 25 juni beschreef ik het al, dat er geouwhoer is op het ministerie rondom het beantwoorden van mijn brief. Ik schreef al in de blog dat een antwoord onderweg was en ja, die heb ik nu dan, naja: een soort van antwoord, want een antwoord kán ik het bepaald niet noemen. Lees verder

Deel dit:

Geouwhoer op het ministerie

Misschien weet je het nog, op 21 maart jl. blogde ik hier de open brief naar minister Opstelten. In de tussentijd is er wel “iets” gebeurd, zo kreeg ik half april bevestiging van ontvangst en de mededeling dat de brief meer op zijn plaats was bij het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, die dan ook de rest van de brief in behandeling zou nemen. Lees verder

Deel dit: