Operatie weg TIET!

Vorige week blogde ik al, over het verzoek van mijn zorgverzekeraar, die nog aanvullende gegevens nodig had en ook nog eens foto’s. Vandaag was ik lekker aan het werk en tussen de afspraken door had ik een uurtje vrij, dus gezien ik in een appartement woon, even naar beneden gelopen en de brievenbus open getrokken. Daar zat een brief bij van Zilverenkruis Achmea, mijn zorgverzekeraar. Kon mijn geduld niet opbrengen, dus gelijk beneden de envelop open gescheurd…

Lees verder

Deel dit:

Go with the flow

Inmiddels ben ik natuurlijk al een tijdje bezig met het schrijven van het boek Ik en mijn Klinefelter en inmiddels ben ik zover dat ik zo goed als klaar zou zijn. Alleen komt er nog een hoofdstuk plastische chirurgie, echter moet dit nog ingehaald worden door de actualiteit, alvorens ik dat hoofdstuk schrijven ga. Van de zorgverzekeraar heb ik namelijk nog niets gehoord, dat word namelijk schriftelijk per post gedaan, en ze zijn nog maar op de helft van de termijn die ze zelf gesteld hebben van 10 werkdagen.

Lees verder

Deel dit:

Weg met die tieten!

Iets wat ik al een hele tijd van droom; weg met mijn tieten! Mijn tieten staan vooral voor teleurstelling, negatieve emoties en jarenlang kwellen van verschillende mensen. Vanaf mijn 11e heb ik al borstontwikkeling, en op mijn 13e zijn we hiervoor al eens in het ziekenhuis geweest, omdat het mijn ouders en mijzelf niet normaal leek. Op dat moment had ik overgewicht, en werd het eigenlijk niet verder onderzocht. Ook is er toen geen chromosoomonderzoek gedaan, waaruit het syndroom van Klinefelter. De enige manier volgens de arts was destijds; Afvallen. In 2005 was dit ook zo ver. Lees verder

Deel dit:

Pleegouder worden: een reële optie?

Wanneer je het syndroom van Klinfelter hebt (en dan bedoel ik niet de mozaïek variant), dan ben je getekend dat je niet op een natuurlijke weg kinderen zult krijgen. Deze route, die ik vanaf mijn puberteit al had uitgestippeld, is definitief verleden tijd en in de afgelopen weken heb ik hier flink mee gepuzzeld. Wat zijn dan nog de opties die je kunt hebben als Klinefelter-man als het gaat over het vervullen van een kinderwens. In het boek Ik en mijn Klinefelter heb ik hier ook uitgebreid over beschreven, over welke stappen er doorlopen worden en dergelijke. Mede voor het boek, mede voor mijn eigen reden, ben ik afgelopen dinsdag bij Elker geweest, de organisatie die in Groningen bemiddeld en werving doet op het gebied van pleegzorg. Want is pleegzorg nou eigenlijk een reële optie wanneer je niet op een natuurlijke weg kinderen kan krijgen.

Lees verder

Deel dit:

Spannend!

Alweer twee weken niet geblogd, maar o zoveel gebeurd. Ik heb afgelopen weken drie keer een afspraak gehad met de psycholoog. eigenlijk alle 3 keer als intake en kijken of het wel nodig is. Echter was de hulp van de psycholoog voor mij eigenlijk al op de langere termijn. Immers had ik mezelf al wat uit het probleem gehaald en het en een ander verwerkt door het op te schrijven. Afgelopen weken is het welliswaar qua schrijfwerk niet veel nieuws bijgekomen, maar meer hetgeen wat ik tot nu toe beschreven had, weer even doorgelopen. Zijn er dingen die wellicht aangepast moesten worden of juist niet? Hier en daar kwam ik wat eigen tikfouten tegen en binnenkort zal iemand voor mij een deel al gaan redigeren.

Lees verder

Deel dit: