Het gaat zijn gangetje…

Eigenlijk is dat alles wat ik tegenwoordig nog zeg. Als iemand vraagt; “hoe gaat het?” is mijn antwoord “gaat zijn gangetje…” Of iemand daar genoegen mee neemt, ligt geheel aan de zijde van de ander. In mijn beleving is gaat zijn gangetje namelijk helemaal niet positief, maar geef ook geen geheel negatief beeld. Het pruttelt een beetje voort, maar je kunt niet eenduidig zijn van wat je voelt, echt voelt. Lees verder

Deel dit:

Wachten, wachten, wachten….

Alsof het nog niet genoeg is geweest, is het wederom wachten. Eigenlijk zit je op deze manier jarenlang in de wacht, hoezo zouden de wachtlijsten worden ingekort van het ziekenhuis? Ik merk er verdomd weinig van. Eigenlijk word continu het geduld op de proef gesteld en wat ik zelf erger vind, is dat ik niet zoveel op de langere termijn kan plannen; en dat is iets wat voor mij echt erg is: ik ben namelijk van mijn persoon uit, een gecontroleerd iemand, die graag plannen maakt en deze uitvoert. Maar nu zit ik dus in een situatie waarvan ik niet kan zeggen; volgende maand ga ik dit en dit doen. Zo heb ik een prijs gewonnen bij een loterij om een dagje naar Artis te gaan samen met mijn ouders en opa en oma. Maar is het verdomd lastig om dat nu gezamenlijk te plannen. Immers zou ik ook tegen die tijd al onder het mes moeten.

Lees verder

Deel dit: