Het leed wat WhatsApp heet…

Wie kent het niet? De app WhatsApp welke gebruikt word door ruim een miljard gebruikers over de gehele wereld. Het is een prachtig mooi berichtensysteem waarbij je door gebruik van internet of wifi gratis gebruik van kan maken. Zelf heb ik het ook gebruikt, tot 2014… Toen werd bekend dat de Facebook groep Whatsapp heeft gekocht en met de nodige gevolgen van dien. Ik gebruik dan ook tegenwoordig Telegram als messenger. Wanneer mensen vragen om even te appen, moet ik nee verkopen. Vervolgens moet ik mij verdedigen waarom ik het als “jongere” niet gebruik ten aanzien van mijn oudere collega. En hoewel ik het zo goed als mogelijk uitleg, begrijpen mijn oudere collega’s er nog niets van.

Lees verder

Deel dit:

Soms moet je afscheid nemen…

Soms moet je afscheid nemen, ook al is dat niet zo leuk. Al tijden liep ik tegen het gegeven aan te hikken, maar gisteravond toch maar eens de kogel door de kerk geschoten… Al jaren gaat het bergafwaarts, ondanks de meerdere goede voornemens die we traditiegetrouw jaarlijks beschreven op de kerstkaarten die we elkaar stuurden merk je dat die oude vriendin, niet meer de persoon is zoals je die ten kwam en natuurlijk, ook ik ben veranderd en een weg in geslagen. We zijn beiden volwassener geworden, elk op een andere manier en op een bepaald moment, is het gevoel, de klik, verdwenen… Lees verder

Deel dit:

Ik kon het niet meer… Ik ben kapot…

In mijn vorige blog van 8 augustus liet ik het al weten, dat ik zo emotioneel was en dergelijke. Ik heb daarin ook aangegeven dat het al niet lekker liep met mijn vriendin, of eigenlijk is het nu mijn ex-vriendin geworden. Ik was de laatste 3 weken alleen nog maar aan het vechten, vechten dat de relatie nog enigszins in stand gehouden kon worden, vechten voor een toekomst, maar ondanks dat ik duidelijk mijn grenzen had aangegeven die zeer nabij zouden zijn, was het vechten voor niets geweest, omdat het gevecht helaas eenzijdig waren. Lees verder

Deel dit:

Soms zou ik toch minder willen voelen…

Soms zou ik toch minder willen voelen… Gewoon een minder gevoelig persoon zijn. Minder emoties door mijn lijf willen voelen. Minder in beelden denken. Gewoon, alles even wat minder. Waarom moet ook alles zoveel tegelijkertijd komen? Af en toe een beetje gedoseerd, dat zou toch een stuk prettiger werken. Nee, dat is dus niet het geval. Het samenhangende geheel van verschillende emoties zeggen op een bepaald moment; dit is wat veel. Veel meer kan ik er nu niet bij hebben, en wat dan? Dan leidt het tot een “boem” in het gevoel en is het even too much om nog meer te willen of kunnen voelen. Lees verder

Deel dit:

Confrontatie met je onvruchtbaarheid

Soms denk ik wel; zou het aan mij te zien zijn dat ik onvruchtbaar ben? Is het zo duidelijk dat ik opeens overal gesprekken opvang van mensen die het over onvruchtbaarheid hebben? Het is eigenlijk maar de tweede keer pas dat het me zo expliciet opviel in dit jaar dat iemand erover had. Vorig jaar had een meisje erover dat ze onvruchtbaar was bij een opdrachtgever waar ik stoelmassages deed en gister weer, alleen dan waren het de twee dames naast mij in de bioscoop die openlijk vertelde aan elkaar over seks en onvruchtbaarheid. Lees verder

Deel dit:

Hé! Dat heb ik ook! Of toch niet?

Vandaag was het dan zover, de eerste keer dat ik op een lotgenotendag voor het syndroom van Klinefelter. Ik had de vorige net gemist, omdat deze dan niet in mijn planning paste, dus rees deze keer door het witte landschap van Nederland, door naar Nijmegen waar bij elkaar zo’n 20 lotgenoten bij elkaar kwamen. Hoewel  er niet alleen mensen waren met het syndroom van Klinefelter, waren er ook ouders van kinderen met Klinefelter en partners van Klinefelter, zodat elke doelgroep de mogelijkheid heeft om gedachten en emoties uit te wisselen.

Lees verder

Deel dit: