Gewoon eens een update…

Inmiddels ben ik dan alweer 2,5 jaar lid van de Nederlandse Klinefelter Vereniging. Alweer een hele tijd en in die tijd ook een (leuke) ontwikkeling mogen doormaken binnen de vereniging zelf, waarbij ik als vrijwilliger werk binnen het forum, maar ook achter de schermen de nodige hand-en-spandiensten verleen als het gaat om het organiseren van sommige lotgenotenbijeenkomsten. Lees verder

Deel dit:

Daten met klapperende eierstokken, voor de onvruchtbare man funest

Ach het is weer zover, ik had eerder deze week al eens erover bericht een beetje in een blog, vrouwen met klapperende eierstokken, wat moet je ermee… Ik ben nu sinds twee weken weer eens lid geworden van Lexa, een datingsite. Allemaal leuk en aardig, maar als lid word van zo’n site en je ervoor betaald ga je er (tenminste, ik wel) ook gebruik van maken… Maar een datingsite kent voor de onvruchtbare man al een paar hindernissen. Lees verder

Deel dit:

Dating en onvruchtbaarheid; interessant?

Ik ben weer begonnen met actief te daten, ingeschreven op een datingsite en… contact maken. Op een bepaald moment komt dan ook de onvruchtbaarheid naar voren en zijn de reacties divers. Van de week schreef ik al een beetje erover in een blog. Is het interessant voor de lezers om een aantal delen hierover terug te lezen? Het het weten via de poll:

[polldaddy poll=7864080]

Deel dit:

Soms moet je afscheid nemen…

Soms moet je afscheid nemen, ook al is dat niet zo leuk. Al tijden liep ik tegen het gegeven aan te hikken, maar gisteravond toch maar eens de kogel door de kerk geschoten… Al jaren gaat het bergafwaarts, ondanks de meerdere goede voornemens die we traditiegetrouw jaarlijks beschreven op de kerstkaarten die we elkaar stuurden merk je dat die oude vriendin, niet meer de persoon is zoals je die ten kwam en natuurlijk, ook ik ben veranderd en een weg in geslagen. We zijn beiden volwassener geworden, elk op een andere manier en op een bepaald moment, is het gevoel, de klik, verdwenen… Lees verder

Deel dit:

Wat nou als… Iedereen om mij heen dood zou zijn…

Die gedachte houd me nu al een paar dagen bezig, eigenlijk door de gebeurtenis van een vriendin waar de vader van een agressieve vorm van kanker heeft… Wat nu als iedereen die ik lief heb, er niet meer zou zijn, mijn oma’s en opa’s zullen eerst gaan, gevolgd door mijn (nu nog) jonge ouders (ze zijn pas 43 en 47). Dan heb ik nog mijn jongere zusje en vrienden/vriendinnen. Maar die band is lang niet zo hecht als met de personen die ik nu lief zou hebben en als Klinefelter-man is eigenlijk één ding zeker: je zou nooit kinderen kunnen krijgen van jezelf… Het is dus een best deprimerende gedachte als je nadenkt over de toekomst van je leven… Als ieder die je lief hebt er niet meer is. Lees verder

Deel dit: