Lotgenotendag Assen

Voordat ik eigenlijk de inhoud van deze blog beschrijven ga, moet ik hierin benadrukken dat in deze blog om privacy redenen geen verhalen van anderen staan, maar puur mijn eigen beleving van de dag is. Dit om te voorkomen dat mensen zich persoonlijk aangetrokken voelen en gemeld is tijdens de bijeenkomst dat alles wat er besproken word, ook daar blijft. Daarom behoud ik het slechts op mijn eigen emoties van vandaag. Lees verder

Deel dit:

Mijn eerste vriendin na de diagnose

Eigenlijk was het al een tijdje aan het sudderen; het feit dat ik onderweg was naar een relatie en sinds vorige week dan ook echt “officieel” gemaakt om dan weer een relatie in te stappen. Voor mij iets wat eigenlijk dubbel bijzonder is. In eerste instantie was ik al ruim vier jaar single, dus was in die zin ook wel weer klaar voor een nieuwe relatie.

Lees verder

Deel dit:

Open brief minister Opstelten m.b.t. pleegzorg

Groningen, 21 maart 2012

Geachte heer Opstelten,

Laat ik beginnen bij het begin. In oktober 2011 is bij mij het syndroom van Klinefelter geconstateerd. Een gevolg van dit syndroom (waarbij je een vrouwelijk chromosoom te veel hebt) is dat je per definitie onvruchtbaar bent. Ik weet al sinds juni 2011 dat ik onvruchtbaar ben, maar in oktober kwam de definitieve diagnose van het syndroom van Klinefelter uit het onderzoek. Ik heb toen maanden dag in dag uit goed nagedacht wat min vervolgstappen zijn om mijn kinderwens te vervullen, die ondanks mijn jonge leeftijd van 23 jaar, speelde en speelt. Pleegzorg was in mijn ogen hierin een optie omdat je wel degelijk iets voor een kind kunt betekenen en je als alleenstaande je als pleegouder kunt aanmelden.

Lees verder

Deel dit:

Het leed dat pleegzorg heet…

Gisteren was het zover, ik had mijn eerste officiële kennismaking met pleegzorg. Eigenlijk was niet niet ontspannen, want gelijk vanaf het eerste gesprek kent het gelijk veel druk. Ondanks dat je gesprekspartner niet de officiële beslissing nemen, of in mijn geval 2 dames, doen de gesprekspartners wel het woord. Wanneer je pleegzorg overweegt, doorloop je een aantal stappen. In eerste instantie verstuur je een aanmeldformulier en word je gecheckt door het ministerie van justitie of je niet in aanraking bent geweest met justitie of enige vormen van schulden hebt. Na enkele weken kreeg ik een brief met daarin de “verklaring van geen bezwaar”, ik kon dus doorgaan naar de volgende stap, namelijk de kennismaking met pleegzorg om na te gaan of ik een geschikte pleegouder zou kunnen zijn, althans, volgens de visie van de pleegzorg organisatie hier in Groningen. Gisteren had ik het gesprek en reden dat ik een dag later pas dit blog, is dat de conclusies negatief voor mij uitpakte en ik het verstandiger vond om even een nachtje erover te slapen alvorens ik deze blog schrijf.

Lees verder

Deel dit:

Wachten, wachten, wachten….

Alsof het nog niet genoeg is geweest, is het wederom wachten. Eigenlijk zit je op deze manier jarenlang in de wacht, hoezo zouden de wachtlijsten worden ingekort van het ziekenhuis? Ik merk er verdomd weinig van. Eigenlijk word continu het geduld op de proef gesteld en wat ik zelf erger vind, is dat ik niet zoveel op de langere termijn kan plannen; en dat is iets wat voor mij echt erg is: ik ben namelijk van mijn persoon uit, een gecontroleerd iemand, die graag plannen maakt en deze uitvoert. Maar nu zit ik dus in een situatie waarvan ik niet kan zeggen; volgende maand ga ik dit en dit doen. Zo heb ik een prijs gewonnen bij een loterij om een dagje naar Artis te gaan samen met mijn ouders en opa en oma. Maar is het verdomd lastig om dat nu gezamenlijk te plannen. Immers zou ik ook tegen die tijd al onder het mes moeten.

Lees verder

Deel dit:

Ik en mijn Klinefelter

De titel van deze blog: ik en mijn klinefelter, en ook gelijknamig aan het boek. Inmiddels moet ik zeggen, het schrijven van het boek gaat erg goed. Je kan ook wel zien aan de blogs die ik hier schrijf, dat het schrijven op zich wel erg voortvarend mij afgaat en ik goed kan verwoorden wat ik dan ook echt wil vertellen. Inmiddels is het boek al voor een groot deel geschreven. Hetgeen wat nog niet geschreven is, is eigenlijk puur hetgeen wat de actualiteit moet afwachten. Karlijn heeft dan ook al het grootste deel van mij ontvangen en zal de eerste ronde voor 1 mei hebben gecorrigeerd. Ik zoek echter nog iemand die het voor mij een tweede keer wil bekijken.

Lees verder

Deel dit: